Visie

     Geestelijk Wel-Zijn                                                                                                                                                                           
 
     Voor de meeste psychische klachten heeft de reguliere gezondheidszorg (GGz) geen antwoord. De psychiaters
     verklaren de geestelijke zaken bij voorkeur fysiologisch en de psycho-emotionele kwesties worden (standaard) op
     moleculair niveau beschouwd.  De psychisch lijdende mens wordt dikwijls gereduceerd tot het brein dat afwijkingen
     vertoont. Terwijl het geestelijk welzijn te maken heeft met de gehele mens - met cognitieve, emotionele, sociale en
     spirituele aspecten – en het geestelijk Wel-Zijn betekent meer dan het ontbreken van een ziekte of stoornis. 
 
 
                                                                                        Waarde(vol) - Life Code

     Het geestelijk erfgoed - onze overtuigingen, hoe wij denken over onszelf en de wereld - werkt op alle
     levensterreinen door en beïnvloedt levenskwaliteit en gezondheid. Veel van onze geërfde normen maken ons
     krachteloos (ik ben niet goed genoeg), passief of negatief. Menigeen worstelt met de gevolgen van het geleden
     onrecht, vastzittend in een remmend schuldbewustzijn, en ervaart de onmacht jegens de heersende (zwijg)cultuur.
     Zelden is men er zich ten volle van bewust dat de (post)protestantse denkmatrix aan vernieuwing toe is. De druk
     om te presteren, het idee van hard te móeten werken - tot aan de burn out toe - is diep in het collectieve onderbewuste
     verankerd. En deze overtuiging is beslist niet zaligmakend.

     De kerk heeft het nagelaten om de zuivere boodschap - Life Code - van liefde en wijsheid (in Christus) te onderwijzen.
     Zij maakte zich onaantrekkelijk door mensenlevens te willen besturen en zo is de ondergang van het autoritaire
     christendom een feit. Maar het collectieve bewustzijn groeit en de 21ste -eeuwse mens is niet enkel gedomineerd door
     het ‘economisme’ of egoïsme. Een grote schare van weldenkende mensen ontwikkelt een eigen innerlijke autoriteit en
     maakt van daaruit verantwoorde (morele) keuzes. Vanuit het diepe besef dat wij als mensen - op zielsniveau - met
     elkaar verbonden zijn, en dat de liefdesbron in onszelf te vinden is. Hét credo daarbij is - een betere wereld begint bij  
     jezelf - en de wet van zaaien en oogsten  dient dan als hét kompas. Daarbij geldt dat ons eigen handelen en spreken
     een onherroepelijke effect heeft op het collectieve veld.
  
      De nieuwe Norm

      De nieuwe Norm - die ons naar een hoger niveau van beschaving kan brengen - dient de gelijke waarde van elk
      individu te (h)erkennen. Met als uitgangspunt dat elk mens in de kern een liefdevol wezen is, met een uniek karakter
      en talentenmix, die slechts in liefde optimaal kan gedijen. Het zijn de ongunstige (sociale en/of orthodoxe) invloeden
      die de volle ontplooiing van het individu blokkeren en het unieke en authentieke ‘in de plooi’ houden. Onze
      verwachtingen zijn vaak het probleem. Ze maken dat wij een feit - de realiteit - als probleem ervaren.

      De nieuwe, gezonde(re) Norm is waarderen. Extra waarde(n) toevoegen aan wat er al is en een ieder tot zelfinzicht
      stimuleren, in plaats van te focussen op wat nog ontbreekt (labelen). De mens benaderen als een eenheid van lichaam 
      lichaam en geest, en een zelfhelend vermogen te activeren. Opdat de lastige levenservaringen en ongewenst
      (lastig of destructief) gedrag diepgaand verwerkt en begrepen kunnen worden. Tenslotte, de menselijke waardigheid
      herdefiniëren – die meer is dan de cognitieve intelligentie - en emotionele intelligentie ontwikkelen waardoor meer
      mededogen (en verbondenheid) kan ontstaan met de ‘verliezers’.
 
 
     Terug naar Normaal
                                                                                                                                                                                      
                                                                                                                                                                     ‘You can not be happy al the time’
                                                                                                                                                                                                       [Allen Frances]*
                                                                                                                                                                                                             Afbeelding invoegen


      Psychisch leed hoort bij het leven. Maar het stigma op de lijdende medemens, ook als je je (tijdelijk) anders voelt
      dan de rest, lijkt haast nog groter dan dat op de échte psychiatrische kwalen. De DSM - het internationaal gebruikt
      handboek, dat met elke editie dikker wordt en inmiddels ruim driehonderd stoornissen definieert - bewijst de
      westerse beheersingsdrang. Steeds meer mensen met gewone levensproblemen vragen om hulp en krijgen medicatie,
      niet wetende dat het ook anders kan (met de lastige emoties om te gaan).

      *Allen Frances (1942)- een prominent Amerikaanse psychiater, destijds lid van de DSM-3 en voorzitter van de DSM-4
      - is nu de bekendste en meest gezaghebbende criticus van DSM-5. In zijn boek Saving Normal schetst hij de
      geschiedenis en ontsporing van de psychiatrie en de rol van de Big Pharma. Tevens stelt hij medicalisering van
      menselijk gedrag aan de orde en doet voorstellen om deze verontrustende ontwikkeling om te buigen. Zijn
      uitgangspunt: een gemiddeld leven zit vol tegenslagen en frustraties en de samenleving is sinds 1980 ziekmakend(er)
      geworden. Veel mensen missen de levenskunst en vaardigheden om met lastige emoties om te kunnen gaan.
     
      De 21ste eeuw vraagt om duurzaamheid en vooruitgang door geestelijk te ontwaken en Life Code te ontdekken.
      Kinderen leefregels leren opdat zij zich in het leven kunnen handhaven. Samen (met relevante anderen) zoeken naar
      acceptabele uitingsvormen en passend gedrag (aanleren). Het gewenste in hen te bevrijden in plaats van enkel het 
      ongewenste (gedrag) te bestrijden. Deze visie sluit goed aan bij het TPD-concept van prof. K. Dąbrowski - destijds
      initiator van een nieuwe stroming in de geestelijke gezondheidszorg (in de Verenigde Staten en Polen):
      de psychische hygiëne. Met als centrale begrippen:
  •      zelfkennis
  •      focus op talent- en karakterontwikkeling
  •      transformatie van levenspijn - deze als 'motor' te benutten          
  •      dienstbaarheid in plaats van prestatiedrang.