BESCHAVING 2

                                                                                                                                                                                                                
                          Rationaliteit
                            
                          Kenmerkend voor de westerse beschaving is rationaliteit. Men wil alles rationeel verklaren, oplossen en
                          organiseren. Zelfs over God - het ondoorgrondelijke - wordt er rationeel gepraat, of men zich een atheïst
                          noemt of een gelovige. Men besluit er over te zwijgen of laat God bestaan bij de gratie van het geloof.                                          Velen spannen zich tot het uiterste in om aan allerlei regels te voldoen en vragen zich af 'waar is God'                                          als het tegenzit. Dikwijls wordt God ook ter verantwoording geroepen voor de ellende in de wereld.   
                      
  Afbeelding invoegen Achter de dijken

Generaties lang groeiden kinderen op tot angstige volwassenen die op hun beurt hun kinderen in het keurslijf van de religie probeerden te dwingen. Angst voor de duivel - de hel en het kerkelijke gezag - speelde een grote rol. Ze leerden zichzelf te minachten en het gezag over hun leven bij anderen te leggen.

                                                                                       

Het oordelende karakter van God is het collectieve brein nog niet uit, al slinkt de groep gestaag die dit geloof nog beaamt. Er is wel een 'keurige' cultuur ontstaan die het oordelende denken stimuleert, en ons belemmert om onze  menselijkheid tot uitdrukking te brengen. 

Het protestantisme heeft de Nederlandse samenleving gevormd. Velen zijn er trots op, want 'het heeft ons veel gebracht' (zegt men vaak) maar dat pakte onrechtvaardig uit. Het recht van de sterkste heeft de overhand. Er is een kloof ontstaan tussen de welgestelde burgers en hun tegenpolen. Een kloof in welvaart en welzijn.  

 

 

Pagina in bewerking /wordt aangepast]




  
Voedingsbodem 
Twintig eeuwen christendom, wat heeft het ons gebracht?
Dogmatiek die voor de Waarheid wordt aangezien. Godgeleerdheid. Morele superioriteit.
Schuldbewustzijn en oordelend denken.
Verzuilde kerken en ontelbare theologische werken.  Patriarchale systemen en een statische (post)christelijke identiteit.

Kerkvaders
De westerse mens heeft zich boven de natuur geplaatst.
Op basis van de uitspraken van Aristoteles - die stelde dat lagere rangen het doel hadden de hogere rangen te dienen - concludeerden de kerkvaders dat God de wereld voor menselijke doeleinden geschapen heeft.

Van jongs af aan is ons geleerd onszelf boven de natuur te stellen, als onderdeel van een economisch systeem dat op winstbejag gericht is. En nu - ca. twee millennia later - trekt de natuur aan het kortste eind en staat onze toekomst op het spel.
 
Mens- en godsbeeld
Volgens de oude Hebreeuwse geschriften 'God schiep de mens naar zijn eigen beeld'. Een verwarrend idee, evenals het hele Genesis-verhaal, zoals het in de westerse talen werd overgebracht.
Het was voor de christelijke vertalers ondoenlijk om de Zijnsdimensie adequaat te duiden, Het woord Elôhîm - dat naar de grondbeginselen Yin & Yang verwijst - werd mannelijk ingevuld en ging als 'Hij' de christelijke wereld in.
Gevolgd door eeuwen godsgeleerdheid, het zoeken naar godsbewijzen en de excessen van het door macht gedreven christendom.

Godgeleerdheid heeft ons niet gebracht wat we nu nodig hebben aan kennis van de werkelijkheid. Om de complexiteit van het leven te bevatten, hebben we een brede visie nodig. De synthese van wetenschap, filosofie en religie kan een verschil maken, met inachtneming van de oosterse wijsheid. 



‘Elk mens verlangt naar (h)erkenning van zijn/haar eigenheid''
’
                 Focus op talent                                                                                                                                                              Afbeelding invoegen
 
                 Goed onderwijs richt zich op talentontwikkeling en op persoonlijke vorming, terwijl het huidige NL-systeem zich
                 veelal richt op gemiddelden, reguliere lesprogramma’s en cijfers. De belangrijkste vraag op school is of een kind
                 goed mee komt in het reguliere systeem. Kinderen die cognitief minder sterk zijn, krijgen dikwijls te horen
                 ‘je bent gewoon dom’. Dat tast hun zelfbeeld en eigenwaarde aan. Een vroege talentherkenning biedt
                 de mogelijkheid om leerlingen én scholen tot hun recht te laten komen. Maar het beleid dat enkel op prestatie, 
                 competitie en veel toetsen gericht is, werkt tweedeling in de hand.
                  
                 Iedereen heeft een kredietwaardig talent en kan zijn/haar identiteitswaarde ontdekken. En een eigen vorm van
                 expressie vinden om daarmee zichzelf te vervullen en anderen te dienen. De Bijbelse gelijkenis van de talenten 
                 [dat vertelt van een landheer die zijn bedienden talenten gaf die ze met wijsheid moesten gebruiken] leert ons
                 dat talenten alleen van waarde zijn als je ze gebruikt. Toch leven veel mensen in de schaduw, niet vervuld door
                 een missie of passie. Veel kinderen kunnen in het huidige (school)systeem niet floreren. Daar veel aandacht gaat 
                 naar hun tekortkomingen, weten zij niet hoe hun kernkracht te ontdekken en hun potentieel te benutten. 
 
                 Afbeelding invoegen De tijdgeest vraagt om een holistische manier van kijken, buiten het geijkte stoornis-denken en   
                problematiseren van het ‘anders zijn’. Met name bij autisme is dat vaak het geval. De talenten die bij autisme
                horen krijgen nog maar amper kansen om ontwikkeld te worden. Terwijl autisme een authentieke manier van Zijn 
                is, waarbij de gave van het verstand (vaak een zeer hoge IQ) verbonden is met een diep vermogen om intuïtief te
                voelen. Vaak durven de ASS-labeldragers hun belevingswereld niet te delen, omdat zij weten dat de omgeving
                hen als wereldvreemd en sociaal onhandig beziet, en hun specifieke kundigheid niet of amper waardeert.
 
                 Onderwijs van de toekomst: zoeken naar verbeeldingsvormen waar verhalen en beelden in elkaar overvloeien,
                 en waar kinderen buiten alle denkkaders ‘ver’ kunnen denken - en dromen - opdat zij hun eigen weg in een
                 uniforme maatschappij mogen vinden. Om het unieke in zichzelf te ontdekken en het tot bloei te laten komen. 
 

 Afbeelding invoegen Erkenning - een belangrijk principe bij het opvoeden van onze kinderen en in het omgaan met onze relaties: Wie ben ik en hoe kan ik mijn vrijheid verwerven om te doen wat ik graag wil en om te (mogen) zijn wie ik werkelijk ben?                           
                                       
                 Erkenning is noodzakelijk om te groeien naar een autonome, volwassen persoonlijkheid. Dit houdt in dat een
                 kind van zijn ouders /opvoeders de bevestiging ontvangt dat het mag zijn wie het is. Veel mensen die in hun
                 (jonge) leven geen erkenning en bevestiging hebben ontvangen, ervaren onvrijheid en onzekerheid om zelf 
                 over hun leven te 'regeren'. Hun honger naar erkenning is niet te stillen en de medemens kan onmogelijk
                 voorzien in de voortdurende 'roep' om aandacht en bevestiging.
          
                 Autonomie
 
                 Niet zelden heeft het lastige gedrag te maken met het feit dat kinderen in opstand komen tegen de beknotting
                 van hun gevoel van autonomie. Kinderen die zich gezien en gewaardeerd voelen, kunnen zich vaak al op
                 jonge leeftijd behoorlijk zelfstandig gedragen. (...)
                                                                                                                         
                Competentie
               
                Kinderen willen graag zich competent voelen, het gevoel hebben ergens goed in te zijn. Lastig gedrag kan
                transformeren door het te benaderen vanuit het alternatief van een competentie. Zodra het kind (of jongere) 
                zich bewust wordt van de voordelen van een alternatief gedrag, wordt het aangemoedigd om zijn gedrag aan te
                passen.  Door hun competenties te ontdekken komen ze in hun kracht.
        
               
                                         'In het centrum van je wezen vind je het antwoord; je weet wie je bent
                                                                                                                                                                    en je weet wat je wilt...' [Lao Tse]