Probleemperspectief

            .
                   
              Erkenning - een belangrijk principe bij het opvoeden van onze kinderen                                              en in het omgaan met onze relaties:                                     
                                              
                 'Wie ben ik en hoe kan ik mijn vrijheid verwerven om te doen wat ik graag wil en om te zijn
                  wie ik werkelijk ben?' 
    
                Erkenning is noodzakelijk om te groeien naar een autonome, volwassen persoonlijkheid.
                Dit houdt oorspronkelijk in dat een kind van zijn ouders de erkenning en de bevestiging
                ontvangt dat het mag zijn wie het is. Veel mensen die in hun leven geen erkenning en 
                bevestiging hebben gehad, ervaren onvrijheid en onzekerheid om zelf over hun leven te
                'regeren'. Hun honger naar erkenning is niet te stillen en de medemens kan onmogelijk 
                voorzien in de voortdurende 'roep' om bevestiging. 
 
                Autonomie
                Vaak is het lastig gedrag het gevolg van het feit dat kinderen in opstand komen tegen de
                beknotting van hun gevoel van autonomie. Zodra kinderen zich gezien en gewaardeerd
                voelen, kunnen zij zich vaak al op jonge leeftijd behoorlijk zelfstandig gedragen.
 
                 Competentie
                 Kinderen willen graag zich competent voelen, het gevoel hebben ergens goed in te zijn.
                 Lastig gedrag kan getransformeerd worden door het te benaderen vanuit een alternatief
                 van een competentie. Door de positieve kant en de voordelen van alternatief gedrag 
                 te benoemen, worden ze aangemoedigd om hun gedrag om te keren. Door hun
                 competenties te ontdekken komen ze in hun kracht.

  
 
                                                                                                     Berthold Gunster 
         -de grondlegger van het  Omdenken                   
             ****************************************************************************************************
 
             Meestal gaat het om het probleem dat verwachting heet. 
             De hoekstenen van het Omdenken zijn onvoorwaardelijke liefde en acceptatie.
 
              De meeste opvoedingsboeken gaan er op voorhand vanuit dat lastig gedrag ongewenst
             is en dat het bestreden moet worden. Het is een probleem dat moet worden opgelost. Het
             is de taal van volwassenen om duidelijke grenzen te stellen en ervoor te zorgen dat het
             kind leert om zich netjes en fatsoenlijk te gedragen. Gunster meent, dat deze boeken het
             kind zien als een huisdier dat gedresseerd moet worden. Hij wijst opvoedingmethoden als
             verbieden, straffen, afzondering, belonen en zelfs (overmatig) complimenteren in grote lijn
             van de hand.
 
             Gunster pleit ervoor, lastig gedrag niet als een probleem te zien, maar als een behoefte die
             er simpelweg is en waarmee je een nieuwe mogelijkheid kunt creëren. Om op een andere
             manier te kunnen denken, is een levenshouding van onvoorwaardelijke acceptatie nodig.
             Zolang we het lastige gedrag verwerpen gaan we de strijd aan met ('n deel van) het kind.                             
             We accepteren het kind maar...                                                               
 
             Gunster houdt geen pleidooi voor het zomaar accepteren van lastig gedrag. Waar het wel
             om gaat, is dat het probleem als vertrekpunt genomen wordt.
 
             Vier hulpvragen - hoe op een creatieve manier met lastig gedrag om te gaan:
 
              - Wat is het probleem ?
             Vaak hoort het gedrag bij de fase waarin het kind zich op dat moment bevindt.
             Hoe meer we van onze kinderen verwachten, des te meer problemen we zullen ervaren.
             Het advies is: afstand te nemen om goed waar te nemen wat er precies aan de hand is.
 
                Is het echt een probleem ?
             Je hebt de keuze lastig gedrag te bestrijden of er ontspannen op te reageren. Dat jij er last
             van hebt, wil nog niet zeggen dat het niet goed is voor de ontwikkeling van het kind.
             Zolang wij als volwassenen geirriteerd of verkrampt reageren op relatief onbelangrijke
             zaken, is ons gedrag deel van het probleem. Lastig gedrag is inherent aan kinderen, het
             hoort nou eenmaal bij het volwassen worden. 
 
                 Ben jij het probleem ?
             Verwachtingen kunnen kinderen stimuleren het beste uit zichzelf te halen. Valkuil is dat je
             verwachting niet aansluit bij wat je kind wil en waar zijn/haar talenten en kwaliteiten
             liggen. Als je je richt op wat je verwacht, zie je mooie dingen over het hoofd die er wel
             zijn. Het is goed om te onderzoeken wat het kind zelf kan en wil, en onze meetlat van
             verwachtingen loslaten. Het grootbrengen wordt dan een stuk eenvoudiger. Hetzelfde geldt
             voor het (gedwongen) karakter van het onderwijs; de overheid en school bepalen wat
             iedereen moet leren.
 
                 Is het probleem de bedoeling ?
             Achter elke vorm van lastig gedrag gaat een reden schuil - een motief, een verlangen of
             een behoefte die zich op een verwrongen manier uitdrukt. Wat helpt is je niet zozeer op
             het gedrag te focussen, maar op het achterliggende motief. Het gaat om verschuiving van 
             aandacht naar de drie basisverlangens van het kind; erkenning, autonomie en competentie.
             Door aandacht en ruimte te geven aan deze verlangens kunnen we lastig gedrag omvormen.
              
                                                                   
 
             De cruciale vraag is : hoe we kinderen kunnen helpen (de wereld in) zichzelf te ontdekken
             en gelukkig te Zijn!