Geestelijk welzijn

                                  
                            
           ' We moeten de psychiatrie bewaren voor diegenen die haar écht nodig hebben'
 
          Dr. Allen J. Frances (1942), een Amerikaanse psychiater, emeritus hoogleraar - auteur van het
                                         boek 'Saving Normal' - stelt medicalisering van menselijk gedrag aan de orde 
                                         en doet voorstellen om deze verontrustende ontwikkeling om te buigen.
                                   
          Een helder en toegankelijk boek, zowel interessant voor professionals als voor een breder publiek.
                                           
                                                                                               
           Allen Frances schetst de geschiedenis van de psychiatrie, de DSM-diagnostiek en de rol van de
           farmaceutische industrie. Volgens hem bepaalt het DSM-classificatiehandboek (The Diagnostic and
           Statistical Manual of Mental Disorders) de grens tussen normaal en gestoord. De laatste editie
           van het handboek - de DSM-5 - verschuift die grens radicaal. Binnen de psychiatrie is er duidelijk
           sprake van diagnostische inflatie.
 
           Steeds meer mensen met normale levensproblemen vragen om medische hulp en krijgen
           medicatie. Dit leidt tot dure en onnodige behandelingen van nieuwe ‘patiënten’ en heeft grote
           maatschappelijke consequenties, met name voor verzekeringen, onderwijs, rechtspraak en
           toegang tot zorg. De ernstig zieke patiënten moeten hierdoor adequate zorg ontberen.
                     
           De oorzaak van deze 'medicalisering van het dagelijks leven' ligt in het feit dat mensen niet kunnen
           omgaan met de negatieve gevoelens die bij het leven horen. Zij hebben de levenskunst, het leren
           omgaan met tegenslag, niet geleerd. Maar een doorsnee leven zit vol met tegenslagen, verliezen
           en frustraties. De disfunctionele gedragspatronen, voornamelijk de wijze van kijken naar (en
           omgaan met) de negatieve emoties die erbij horen, worden van generatie op generatie
           doorgegeven. Frances doet voorstellen om deze ontwikkeling om te buigen. 
                     
            Life Code
                                                                                                                     
           Levenskunst houdt in dat we de kennis bezitten en de leefregels toepassen om op een goede
           manier te kunnen omgaan met de pijn die bij het leven hoort. Het toepassen van de leefregels
           impliceert het zoeken naar antwoorden op vragen als:  
                          - wie ben ik
                          - wat is het doel van mijn leven
                          - wat kan ik er aan doen (als het leven pijn doet) ? 
          
           Om deze vragen te kunnen beantwoorden zijn de volgende leerpunten belangrijk: 
                          
                           - leren omgaan - op een constructieve manier - met positieve en negatieve
                                gebeurtenissen 
 
                           - leren omgaan met tegenslagen en spannende situaties, met angst- en
                                paniekgevoelens die erbij horen, en met de eigen levenspijn.
 
           Kortom, levenskunst is geestelijk ontwaken, om zich te kunnen ontwikkelen tot slimme
           volwassenen die verantwoorde keuzes kunnen maken. 
                                                       
           ******************************************************************************************************
 
                                                                      'You can not be happy all the time''